تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ . « 1 » و مرحوم ملّا صدرا در كتاب « أسفار » تصريح فرموده است كه مراد از إكرام در اين آيه شريفه مقام جمال است كه عِدل جلال قرار گرفته و حاوى اعطاء و رحمت است . « 2 » حضور ارواح مقدّسهء ائمّهء طاهرين در حال احتضار از تفسير فُرات بن إبراهيم از أبو القاسم العلوىّ با سلسله سند متّصل خود روايت شده است از أبو بصير كه او ميگويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم آيا هنگام جان دادن ، مؤمن از قبض روح خود ناراحت است ؟ حضرت فرمود : سوگند به خدا كه چنين نيست . عرض كردم : چگونه تصوّر مىشود كه چنين نباشد ؟ حضرت فرمود : چون زمان قبض روح مؤمن ميرسد ، رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم و اهل بيت رسول خدا : حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب و حضرت فاطمه و إمام حسن و إمام حسين و جميع ائمّه عليهم السّلام در نزد او حاضر ميشوند . و ليكن شما اسم فاطمه را نبريد و نقل ننموده مخفى بداريد . ( شايد به علّت آن باشد كه مردم عامّى كيفيّت حضور را نمىفهمند و انكار كنند كه چگونه ممكنست زن با آنكه نامحرم است حاضر شود . )

--> ( 1 ) آيه 78 ، از سورهء 55 : الرَّحمن ( 2 ) « أسفار » طبع سنگى ، ج 3 ، ص 24 و 25 ؛ و عبارت او چنين است : الصِّفَةُ إمّا إيجابيّةٌ ثبوتيَّةٌ و إمّا سَلبيّةٌ تَقديسيّةٌ ؛ و قَد عبَّر الكِتابُ عَن هاتَين بِقولِه : تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِى الْجَلَالِ وَ الإكْرَامِ - الخ .